رودخانه آمازون با طول حدود ۶۴۰۰ کیلومتر، دومین رودخانه بزرگ جهان پس از رود نیل است و بیش از سه هزار گونه ماهی در آن شناخته شده است. این تنها یکی از شگفتیهای بینظیر جاهای دیدنی برزیل است که هر گردشگری را مبهوت میکند.
وسعت جنگلهای بارانی آمازون به حدود ۵ میلیون و پانصد هزار کیلومتر مربع میرسد و میلیونها گونه گیاهی و جانوری در آن زندگی میکنند. همچنین آبشار ایگواسو، یکی از شگفتیهای بزرگ طبیعی در جهان است که در مرز بین دو کشور برزیل و آرژانتین قرار گرفته و ارتفاع بعضی از آبشارهای آن به ۱۰۰ متر میرسد. از طرفی تالاب پانتانال، بزرگترین تالاب گرمسیری دنیاست که محل زندگی بیش از ۶۵۰ گونه پرنده، ۳۵۰ گونه ماهی، ۳۸۰ گونه پستاندار و ۵۰۰ گونه خزنده است.
در این راهنمای سفر جامع تور برزیل آژانس مسافرتی لوکس تریپ شما را با جاذبههای متنوع این کشور شگفتانگیز آشنا میکنیم. از مجسمه مسیح منجی که بهعنوان نماد این کشور شناخته میشود تا کوه شوگرلوف با ارتفاع ۳۹۴ متری از سطح دریا که از محبوبترین جاذبههای گردشگری ریودوژانیرو است. پس با ما همراه باشید تا به اکتشاف جاهای دیدنی برزیل از سواحل ریو تا جنگلهای آمازون بپردازیم.
مجسمه مسیح نجاتدهنده که بر فراز کوه کورکووادو در ریودوژانیرو خودنمایی میکند، یکی از شناختهشدهترین جاهای دیدنی برزیل است. این مجسمه عظیم با دستان گشوده، گویی تمام شهر ریو را در آغوش گرفته و چشماندازی بینظیر از خلیج گوانابارا و شهر زیبای ریو را به بازدیدکنندگان هدیه میدهد.
برای خرید تور برزیل نوروز و همچنین دریافت مشاوره در خصوص سفر به برزیل با کارشناسان مجرب آژانس مسافرتی لوکس تریپ در تماس باشید.
مجسمه مسیح نجاتدهنده با ارتفاع ۳۰ متری روی پایهای ۸ متری قرار گرفته و در مجموع به ارتفاع ۳۹٫۶ متر میرسد. این مجسمه در ارتفاع ۷۰۰ متری از سطح دریا بر روی کوه کورکووادو ساخته شده و دستان عیسی مسیح که به صورت افقی باز شده، ۲۸ متر طول دارد. جنس لایههای بیرونی مجسمه از سنگ صابون است که علاوه بر زیبایی، ماندگاری بالایی دارد. وزن این شاهکار معماری حدود ۶۳۵ تن است و بزرگترین مجسمه سبک آرت دکو در جهان محسوب میشود.
مجسمه مسیح نجاتدهنده در سال ۲۰۰۷ به همراه ماچو پیچو، دیوار بزرگ چین و کولوسئوم رومی به عنوان یکی از عجایب هفتگانه جدید جهان شناخته شد. این مجسمه که طراحی آن توسط هیتور داسیلوا کوستا و ساخت آن توسط پل لاندوفسکی انجام شد، نه تنها نماد شهر ریودوژانیرو، بلکه نماد فرهنگی کشور برزیل محسوب میشود. مجسمه مسیح نجاتدهنده همچنین به نمادی جهانی در دنیای مسیحیت تبدیل شده و سالانه میلیونها گردشگر را به خود جذب میکند. این مجسمه نمادی از صلح، ایمان و پذیرش همه انسانها است.
برای بازدید از این جاذبه مهم گردشگری، راههای متعددی وجود دارد. قطار کابلی که در مدت ۲۰ دقیقه بازدیدکنندگان را به پای مجسمه میرساند، محبوبترین گزینه است. علاوه بر این، میتوان از ونهای مخصوص یا تلهکابین استفاده کرد. برای علاقهمندان به پیادهروی، مسیری حدود ۲٫۵ کیلومتری از پارک Lage وجود دارد که طی کردن آن حدود ۲ تا ۳ ساعت زمان میبرد. پس از رسیدن به محوطه، بازدیدکنندگان با طی کردن حدود ۲۲۰ پله یا استفاده از پله برقی میتوانند خود را به پای مجسمه برسانند.
برای خرید تور برزیل و همچنین دریافت مشاوره در خصوص سفر به برزیل با کارشناسان مجرب آژانش مسافرتی لوکس تریپ در تماس باشید.
آبشار ایگواسو در مرز میان برزیل و آرژانتین، یکی از حیرتانگیزترین جاهای دیدنی برزیل به شمار میآیند. این مجموعه آبشار که نام آن از زبان گوارانی به معنای “آب بزرگ” گرفته شده است، هر ساله میلیونها گردشگر مشتاق را به سوی خود میکشاند.
آبشار ایگواسو با طول ۲٫۷ کیلومتر، از ۲۷۵ آبشار مجزا تشکیل شده است. ارتفاع این آبشارها بین ۳۰ تا ۸۲ متر متغیر است و مجموعاً وسعتی سه برابر آبشار نیاگارا در آمریکای شمالی دارد. حدود ۸۰ درصد از آبشارها در سمت آرژانتین و ۲۰ درصد باقیمانده در سمت برزیل قرار دارند. نکته جالب اینکه سمت برزیلی بهترین چشمانداز را برای عکاسی ارائه میدهد، اما در سمت آرژانتینی میتوان به خود آبشارها نزدیکتر شد. حجم جریان آب این آبشار در فصول بارانی (نوامبر تا مارس) به حداکثر ۱۲٫۷۵۰ متر مکعب بر ثانیه میرسد.
یکی از محبوبترین تفریحات در آبشار ایگواسو، قایقسواری زیر آبشارهاست که تجربهای هیجانانگیز و خیسکننده را رقم میزند. با قایقهای جت میتوانید از زیر و روی موجهای نزدیک آبشار عبور کنید و قدرت خیرهکننده آب را از نزدیک احساس کنید. علاوه بر این، تورهای هلیکوپتری ۱۰ دقیقهای با هزینه حدود ۳۳۵ دلار (برای ۴ نفر) امکان دیدن وسعت و زیبایی آبشارها از بالا را فراهم میکند. همچنین مسیرهای پیادهروی متعددی در پارک ملی ایگواسو وجود دارد که بازدیدکنندگان میتوانند از طریق آنها مناظر منحصربهفردی از آبشارها را مشاهده و عکاسی کنند.
بهترین زمان برای بازدید از آبشار ایگواسو، فصل بهار (سپتامبر تا نوامبر) و پاییز (مارس تا می) است، زیرا در این ماهها هوا معتدل بوده و جمعیت گردشگران کمتر است. برای دسترسی به آبشار از سمت برزیل، میتوانید از شهر فوز دو ایگواسو با اتوبوس خط ۲۰ از پایانه «پدرو آنتونیو دنادای» استفاده کنید. همچنین تاکسی گزینه مناسب دیگری است که از فرودگاه ایگواسو تا آبشار در مدت ۱۶ دقیقه شما را میرساند و هزینهای بین ۴۰ تا ۶۰ دلار دارد. هزینه ورود به پارک ملی ایگواسو از سمت برزیل حدود ۱۵ دلار است، درحالیکه هزینه بازدید از سمت آرژانتین حدود ۲۶ دلار میباشد.
جاذبه های گردشگری برزیل مطالعه کنید!
جنگل آمازون، با وسعت ۵.۵ میلیون کیلومتر مربع، بزرگترین جنگل بارانی جهان است که در ۹ کشور آمریکای جنوبی گسترده شده و بیش از ۶۰ درصد آن در خاک برزیل قرار دارد. این اکوسیستم شگفتانگیز که به “ریههای زمین” معروف است، یکی از جذابترین جاهای دیدنی برزیل محسوب میشود.
آمازون خانه تنوع زیستی باورنکردنی است؛ حدود یک دهم گونههای شناخته شده جانوری زمین در این جنگل زندگی میکنند. بیش از ۴۰,۰۰۰ گونه گیاهی، ۳,۰۰۰ گونه ماهی آب شیرین و ۲,۰۰۰ گونه پرنده در این منطقه شناسایی شدهاند. از دلفینهای صورتی نادر گرفته تا جگوارهای مهیب و تنبلهای دوستداشتنی، همگی بخشی از حیات وحش منحصر بهفرد آمازون هستند. به همین دلیل، بسیاری از گردشگران با دوربینهای لنز بلند به این منطقه سفر میکنند تا این موجودات شگفتانگیز را مشاهده کنند.
سفر با کشتی کروز در رودخانه آمازون یکی از بهترین راههای کشف این منطقه است. در این سفرها، فرصتهای بینظیری مانند قایقسواری در مسیرهای فرعی، مشاهده حیوانات شبزی، صید ماهی پیرانا و پیادهروی در جنگل فراهم میشود. گردشگران همچنین میتوانند تلاقی آبها در مانائوس را مشاهده کنند، پدیده طبیعی شگفتانگیزی که در آن آبهای دو رودخانه بدون مخلوط شدن در کنار هم جریان دارند. برای محافظت در برابر شرایط آب و هوایی، بردن لباس سبک و ضدآب، کرم ضدآفتاب و مواد دافع حشرات توصیه میشود.
آمازون خانه اجدادی بیش از یک میلیون بومی است که به حدود ۴۰۰ قبیله مختلف تقسیم میشوند. این قبایل یا در روستاهای کنار رودخانهها زندگی میکنند یا بهصورت عشایری در عمق جنگل سکونت دارند. آنها از خاک حاصلخیز برای کشاورزی استفاده کرده و با کمان و تیرهای دستساز به شکار میپردازند. نکته جالب اینکه حدود ۶۰ قبیله کاملاً منزوی هستند و هیچ تماسی با دنیای مدرن ندارند. بیشتر قبایلی که با دنیای بیرون ارتباط دارند، امروزه از ترکیب سنتهای بومی و روشهای مدرن برای زندگی استفاده میکنند و برخی حتی از طریق گردشگری امرار معاش میکنند.
تالاب پانتانال، بزرگترین پهنه تالاب گرمسیری دنیا با مساحتی بین ۱۴۰,۰۰۰ تا ۱۹۵,۰۰۰ کیلومتر مربع، در ایالت ماتوگروسو جنوبی برزیل گسترده شده و تا بخشهایی از بولیوی و پاراگوئه نیز امتداد دارد. حدود ۸۰ درصد از دشتهای سیلابی این منطقه در فصلهای بارانی زیر آب میرود که باعث غنای اکوسیستم منحصربهفرد آن میشود.
این بهشت طبیعی، خانه بیش از ۴۷۰۰ گونه گیاهی و جانوری است. علاوه بر این، پانتانال زیستگاه حدود ۶۵۰ گونه پرنده، ۳۵۰ گونه ماهی، ۳۸۰ گونه پستاندار و ۵۰۰ گونه خزنده میباشد. از میان حیوانات شاخص میتوان به جگوار، کاپیبارا (بزرگترین جونده جهان)، تمساحهای کایمن ژاکار، طوطیهای آرا هیاسینت و راسوهای آبی غولپیکر اشاره کرد.
سافاریهای حیات وحش، از محبوبترین فعالیتها در پانتانال است که امکان مشاهده جانوران را در زیستگاه طبیعیشان فراهم میکند. همچنین قایقسواری در رودخانهها، اسبسواری در میان تالاب، پیادهروی در طبیعت و ماهیگیری از دیگر تفریحات جذاب این منطقه محسوب میشوند.
فصل خشک بین ماههای می تا سپتامبر (اردیبهشت تا شهریور) بهترین زمان برای بازدید است. در این دوره، سطح آب کاهش یافته و حیوانات برای دسترسی به منابع آبی، بیشتر در معرض دید قرار میگیرند. برای تماشای پرندگان، ماههای جولای تا سپتامبر (تیر تا شهریور) مناسبترین زمان است. از طرفی، برای مشاهده جگوارها، بهترین زمان بین ژوئن تا آگوست (خرداد تا مرداد) میباشد. فصل بارانی از نوامبر تا آوریل (آبان تا فروردین) با بارشهای شدید همراه است که دسترسی به برخی مناطق را دشوار میکند.
پلههای رنگارنگ سلارون در ریودوژانیرو، یکی از منحصربهفردترین جاهای دیدنی برزیل است که با بیش از ۲۰۰۰ کاشی از ۶۰ کشور مختلف تزئین شدهاند. این اثر هنری چشمنواز مسیری ۱۲۵ متری با ۲۱۵ پله است که عنوان «زیباترین راه پله جهان» را به خود اختصاص داده.
«خورخه سلارون»، هنرمند اهل شیلی که به بیش از ۵۰ کشور سفر کرده بود، در سال ۱۹۸۳ به ریودوژانیرو آمد و مجذوب این شهر شد. او در سال ۱۹۹۰ تصمیم گرفت پلههای فرسوده مقابل خانهاش را که دو محله «لاپا» و «سانتا ترزا» را به هم متصل میکرد، بازسازی نماید. سلارون همواره میگفت این پروژه تنها با مرگش به پایان میرسد و همینطور هم شد؛ جسد بیجان او در سال ۲۰۱۳ در پایین آخرین پله پیدا شد.
سلارون ابتدا از رنگهای زرد، آبی و سبز (رنگهای پرچم برزیل) برای تزئین پلهها استفاده کرد و بعدها رنگ قرمز را به آنها افزود. از ۲۰۰۰ کاشی به کار رفته، ۳۰۰ قطعه با دست رنگآمیزی شدهاند. نکته جالب اینکه بسیاری از کاشیها را گردشگران از کشورهای مختلف برای او هدیه آوردهاند.
این پلهها از خیابان «خواکیم سیلوا» تا «پینتو مارتینس» امتداد دارند و مسیری جذاب برای عبور بین محلههای لاپا و سانتا ترزا ایجاد میکنند. محله لاپا، قلب زندگی شبانه ریو است و سانتا ترزا محلهای هنری با گالریها و رستورانهای متعدد میباشد. پس از بازدید از پلهها، میتوانید از پارک داس رویناس با مناظر شگفتانگیز ریو دیدن کنید.
کوه شوگرلوف با قامت مخروطیاش، نماد بیبدیل شهر ریودوژانیرو است که از هر نقطه شهر به راحتی قابل تشخیص میباشد. این کوه گرانیتی با ارتفاع ۳۹۶ متر در ورودی خلیج گوانابارا قرار دارد و در سال ۲۰۱۲ در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده است.
نام این کوه “پائو دو آسوکار” به معنای کله قند است. این نامگذاری به دوران رونق تجارت شکر برزیل در قرن ۱۶ برمیگردد. در آن زمان، شکر در قالبهای مخروطی تولید میشد تا حمل آن با کشتی آسانتر باشد. به همین دلیل، شکل مخروطی کوه که از سنگهای گرانیت و کوارتز تشکیل شده، به کله قند تشبیه شد.
برای رسیدن به قله، محبوبترین راه استفاده از تلهکابین است که در سال ۱۹۱۲ افتتاح شد و اولین تلهکابین در برزیل و سومین تلهکابین در جهان بود. مسیر تلهکابین دو مرحلهای است؛ از ایستگاه زمینی در منطقه پرایا ورملها شروع شده و پس از توقف در تپه میانی “مورو دا اورکا”، به قله شوگرلوف میرسد. این تلهکابین هر ۲۰ دقیقه حرکت میکند و سفر با آن حدود ۶ دقیقه طول میکشد.
از فراز کوه شوگرلوف، چشماندازی ۳۶۰ درجهای و خیرهکننده از شهر، خلیج گوانابارا، ساحل معروف کوپاکابانا و غار بوتافوگو نمایان میشود. بهترین زمان بازدید، هنگام غروب آفتاب است که میتوانید شاهد روشن شدن تدریجی چراغهای شهر باشید. در این هنگام، تضاد نورهای شهر با تاریکی شب و کوههای ریو منظرهای فراموشنشدنی خلق میکند.
پارک ملی لینسویز ماراینسیز، پدیدهای شگفتانگیز در شمال شرقی برزیل، با وسعتی حدود ۱۵۵۰ کیلومتر مربع، طبیعتی منحصربهفرد از ترکیب شن و آب را به نمایش گذاشته است.
لینسویز ماراینسیز در نگاه اول شبیه بیابانی بیانتها به نظر میرسد، اما بر خلاف بیابانها، سالانه حدود ۱۲۰۰ میلیمتر بارندگی دارد. نام این پارک در زبان پرتغالی به معنای «ملحفههای مارانو» است که بهخاطر ظاهر موجدار تپههای شنی سفید انتخاب شده است. در میان این تپهها، صدها حوضچه آب شیرین با رنگ فیروزهای خیرهکننده شکل میگیرد که ارتفاع برخی از آنها به ۳۰ متر میرسد.
گردشگران میتوانند با استفاده از جیپها و موتورهای چهارچرخ، به اکتشاف تپههای شنی و تالابهای معروفی مانند بونیتا، آزول و گایووتا بپردازند. هزینه تورهای جیپسواری نصفه روزه از ۷۰ رئال برزیلی شروع میشود. علاوه بر این، آبتنی در حوضچههایی با دمای حدود ۲۵ درجه سانتیگراد، گشتهای هوایی ۳۰ دقیقهای با هزینه ۱۸۰ رئال، قایقسواری در رودخانه ریو پرگیسس و تیوپ سواری در رودخانه ریو کاردوسا از دیگر تفریحات جذاب این پارک هستند.
نیمه اول سال، مخصوصاً اواخر اردیبهشت تا شهریور، بهترین زمان بازدید از پارک است. در این دوره، حوضچهها پر از آب هستند و دمای هوا مناسب است. بهترین زمان در طول روز برای بازدید، پس از طلوع و پیش از غروب آفتاب است زیرا زاویه مایل نور، سایههای زیبایی کنار خطوط منحنی تپهها ایجاد میکند. از آنجا که در نیمه دوم سال بادهای شدید میوزد و حوضچهها خشک میشوند، این زمان برای بازدید مناسب نیست.
کارناوال ریودوژانیرو با عنوان «بزرگترین نمایش روی زمین» شناخته میشود که هر ساله میلیونها گردشگر را از سراسر دنیا به خود جذب میکند. این جشن باشکوه که با ۲ میلیون نفر در روز در خیابانها، بزرگترین کارناوال جهان است، پنج روز پر از موسیقی، رقص و نشاط را به ارمغان میآورد.
نخستین جشنواره کارناوال ریو در سال ۱۷۲۳ میلادی برگزار شد. این جشن ابتدا از آیینهای مذهبی اروپایی، بهویژه پرتغالیها شکل گرفت. از طرفی، بردگان آفریقایی در اوایل دهه ۱۹۰۰ سامبا را به برزیل معرفی کردند و با گذر زمان، این شکل رقص به بخش جداییناپذیر کارناوال تبدیل شد. بعدها در سال ۱۹۲۸، اولین مدرسه سامبا تشکیل شد که گروهی از هنرمندان برای بهبود کیفیت کارناوال گرد هم آمدند.
قلب کارناوال ریو، رژه باشکوه مدارس سامباست که در سامبادروم برگزار میشود. هر مدرسه سامبا با بیش از ۴۰۰۰ شرکتکننده وارد میدان میشود. رژه با کمیسیون جلو (comissão de frente) شامل ۱۰ تا ۱۵ نفر شروع میشود که روحیه و سبک مدرسه را معرفی میکنند. آنچه کارناوال ریو را خیرهکننده میسازد، لباسهای رنگارنگی است که ماهها برای طراحیشان زمان صرف میشود. هیئت داورانی متشکل از ۴۰ نفر، جزئیات مختلف از جمله طراحی لباسها، هماهنگی در اجرا و سبک رقص را ارزیابی میکنند.
کارناوال ریو هر ساله پیش از چله روزه و تا یک روز قبل از چهارشنبه خاکستر (اولین روز ۴۰ روز روزهداری مسیحیان کاتولیک) برگزار میشود. بهترین زمان بازدید ماه فوریه است، هرچند مهمانیهای خیابانی حدود یک ماه قبل آغاز میشوند. برای تماشای رژهها در سامبادروم، میتوان از سایت «ریو تیکت» بلیت تهیه کرد. قیمت بلیت از ۲۰ دلار در طبقه همکف تا ۴۲۵ دلار برای جایگاههای VIP متغیر است.
ساحل مشهور کوپاکابانا، قلب تپنده ریودوژانیرو و یکی از نمادهای برجسته گردشگری برزیل است که همچون نگینی در کنار اقیانوس اطلس میدرخشد. این ساحل افسانهای هر ساله میلیونها گردشگر را از سراسر جهان به خود جذب میکند.
این ساحل شنی با طول ۴ کیلومتر در منطقه جنوبی ریودوژانیرو واقع شده است. شنهای سفید و نرم، آبهای زلال اقیانوس اطلس و چشماندازهای خیرهکننده از کوههای اطراف، کوپاکابانا را به بهشتی برای علاقمندان به طبیعت تبدیل کرده است. پیادهروی موزاییکی ساحل که توسط برل مارکس، معمار معروف برزیلی طراحی شده، یکی از نمادهای شاخص این منطقه است.
آفتاب گرفتن، شنا، قایقسواری، موجسواری، والیبال ساحلی و فوتبال ساحلی از محبوبترین تفریحات روزانه در کوپاکابانا هستند. غریقنجاتها از ساعت ۸ صبح تا ۸ شب در ساحل حضور دارند و از امنیت شناگران محافظت میکنند. در اطراف ساحل، رستورانها، کافهها و مراکز خرید متنوعی وجود دارند که غذاهای محلی و دریایی تازه را به گردشگران ارائه میدهند.
قلعه تاریخی کوپاکابانا در محل تلاقی ساحل با آرپوادور، مکانی عالی برای ثبت تصاویر خاطرهانگیز است. هتل افسانهای کاخ کوپاکابانا که از اوایل دهه ۱۹۲۰ میزبان مشاهیر و حتی ملکه الیزابت دوم بوده، با معماری نئوکلاسیک خود سوژهای بینظیر برای عکاسی فراهم میکند. همچنین، هنگام غروب آفتاب میتوانید از منظره نفسگیر ساحل با پسزمینه کوه شوگرلوف تصاویری ماندگار ثبت کنید.
ساحل ایپانما، که با آهنگ مشهور «دختری از ایپانما» شهرت جهانی یافته، یکی از زیباترین سواحل دنیا و از جاذبههای برجسته گردشگری برزیل است. این ساحل دو کیلومتری با شنهای طلایی و براق، در منطقهای مرفه در ریودوژانیرو واقع شده و همواره به عنوان یکی از قطبهای سرگرمی و تفریح در این شهر شناخته میشود.
ساحل ایپانما با آبهای شفاف و تمیز که از آبی روشن تا سبز روشن متغیر است، محیطی دلپذیر برای گردشگران فراهم میکند. این تغییرات رنگ آب به خاطر بارشهای فراوان و سنگین است، اما جریانهای آبی همواره آن را شفاف نگه میدارند. قلههای دوقلوی کوههای «دو برادر» (Dois Irmaos) در پسزمینه، زیبایی دوچندانی به این ساحل بخشیدهاند. بعلاوه، غروبهای نفسگیر این ساحل هنگامی که خورشید به آرامی در افق فرو میرود، منظرهای خیرهکننده را خلق میکند.
برخلاف کوپاکابانا، ایپانما با تعداد هتلهای مرتفع کمتر، مکانی ایدهآل برای آفتاب گرفتن و استراحت است. این ساحل محیطی آرامتر دارد و اغلب تمیزتر از کوپاکابانا میباشد. منطقه مرزی بین کوپاکابانا و ایپانما در زبان محلی به نام «کوپانما» شناخته میشود. همچنین، ایپانما به دلیل بوتیکهای شیک، آپارتمانهای لوکس و رستورانهای فوقالعاده، مشتریان ثروتمندتری را به خود جذب میکند و حتی به «پاریس کوچک» برزیل نیز شهرت دارد.
آفتاب گرفتن، آبتنی، موجسواری، فوتبال ساحلی و والیبال ساحلی از محبوبترین فعالیتها در ساحل ایپانما هستند. هر یکشنبه، نزدیکترین جاده به ساحل به روی وسایل نقلیه بسته میشود تا ساکنان محلی و گردشگران بتوانند به دوچرخهسواری، اسکیت و پیادهروی بپردازند. علاوه بر این، مدرسههای آموزش موجسواری متعددی در نزدیکی صخره آرپوادور وجود دارند که به علاقمندان این ورزش آموزش میدهند. علاقمندان به غذا نیز میتوانند از کیوسکهای فراوان ساحلی که انواع نوشیدنیهای خنک و میانوعدهها را ارائه میدهند، لذت ببرند.
بونیتو، شهری اکوتوریستی در ایالت ماتوگروسو جنوبی برزیل، با آبراههای کریستالی و جنگلهای سرسبز، بهشتی برای طبیعتگردان محسوب میشود. این شهر با وسعت ۴,۹۳۴ کیلومتر مربع و جمعیت ۲۲,۱۹۰ نفر، در ارتفاع ۳۱۵ متری از سطح دریا قرار گرفته و بهعنوان «پایتخت اکوتوریسم» برزیل شناخته میشود.
ریودو پراتا یا رودخانه نقرهای، یکی از بزرگترین جاذبههای بونیتو است. آب فوقالعاده شفاف این رودخانه، مملو از ماهیهای رنگارنگ است که آن را به مکانی ایدهآل برای غواصی تبدیل کردهاست. در عین حال، دستورالعملهای زیستمحیطی سختگیرانهای برای حفاظت از اکوسیستم منحصربهفرد آن اجرا میشود. گردشگران میتوانند با غوطهور شدن در آبهای کریستالی، تنوع حیات آبزیان را با جزئیات خیرهکنندهای تماشا کنند.
گروتا دو لاگو آزول یا غار دریاچه آبی، نماد میراث طبیعی بونیتو است. نام این غار از دریاچه آبی ماورایی که درون آن قرار دارد گرفته شده و با آبهای فیروزهای و تشکیلات زمینشناسی جذاب، بازدیدکنندگان را مسحور میکند. در اینجا، گردشگران میتوانند شنا کرده یا در آب شیرجه بزنند تا مخروطهای سنگ آهکی غوطهور تا ارتفاع ۲۰ متری را ببینند. از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۱ میلادی، این غار برای ارزیابی زیستمحیطی بر روی گردشگران بسته بود.
یکی از جذابیتهای منحصربهفرد بونیتو، امکان کشف فسیلهای حیوانات باستانی در غارهای آن است. اگر خوششانس باشید، ممکن است در غار دریاچه آبی به فسیلهایی از موجودات ماقبل تاریخ برخورد کنید. این فسیلها همچون گنجینهای ارزشمند، اطلاعات مهمی درباره گذشته زمینشناسی منطقه ارائه میدهند و به دانشمندان کمک میکنند تا تاریخ، جغرافیا و دگرگونیهای این بخش از برزیل را بازسازی کنند.
شهر تاریخی اورو پرتو، به معنای «طلای سیاه»، گنجینهای ارزشمند از معماری استعماری در ایالت میناس گرایس برزیل است. این شهر که در اواخر قرن هفدهم و اوایل قرن هجدهم تأسیس شد، فاصلهای ۵۱۳ کیلومتری از شمال ریو دو ژانیرو دارد.
اورو پرتو در گذشته «ویلا ریکا» (روستای ثروتمند) نام داشت و از سال ۱۷۲۰ تا ۱۸۹۷ پایتخت ایالت میناس گرایس بود. در دوران اوج شکوفایی، این شهر یکی از پرجمعیتترین شهرهای آمریکای لاتین به شمار میرفت. معماری باروک اورو پرتو با خلق هماهنگی میان عناصر متنوع، فضاهای شکوهمند و ترکیب هنرمندانه پیکرتراشی و نقاشی، از معماری کلاسیک رنسانس متمایز شده است.
علت شهرت اصلی اورو پرتو، کلیساهای قرن هجدهم و نوزدهمی است که با طلای استخراج شده از معادن محلی تزئین شدهاند. در قرن هجدهم، حدود ۸۰۰ تن طلا به طور رسمی از این منطقه به پرتغال ارسال شد. کلیسای نوسا سنهورا دو پیلار با حدود ۴۰۰ کیلوگرم طلا و پودر نقره تزئین شده است. آنتونیو فرانسیسکو لیسبوآ، مشهور به آلیجادینهو، بزرگترین هنرمند برزیلی دوران استعمار، مجسمههای بسیاری برای این کلیساها ساخته است.
به دلیل ارزش تاریخی و فرهنگی فوقالعاده، اورو پرتو در سال ۱۹۸۰ در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شد. مطابق با قوانین حفاظتی، ساختوسازهای جدید در مرکز شهر باید با معیارهای تاریخی همخوانی داشته باشند؛ همین مسئله باعث شده ساختار تاریخی شهر همچنان حفظ شود و اورو پرتو به یکی از بهترین جاهای دیدنی برزیل برای علاقهمندان به معماری و تاریخ تبدیل شود.
شهر اولیندا، نگینی رنگارنگ در ایالت پرنامبوکو برزیل، بر فراز تپهای مشرف به اقیانوس اطلس خودنمایی میکند. نام این شهر در فهرست میراث جهانی یونسکو از سال ۱۹۸۲ به ثبت رسیده است.
خانههای رنگی با سقفهای قرمز و خیابانهای سنگفرششده، حال و هوای یک شهر اروپایی را در دل قاره آمریکا تداعی میکند. این شهر استعماری که در قرن شانزدهم توسط پرتغالیها بنا شده، مساحتی ۴۳.۵۵ کیلومترمربع داشته و ۳۹۷,۲۶۸ نفر جمعیت دارد. اولیندا بر روی تپههای احاطهشده توسط درختان قرار گرفته و بهواقع یکی از جذابترین جاهای دیدنی برزیل است.
مرکز تاریخی شهر دربرگیرنده ۲۰ کلیسا، صومعه، موزه و باغ است. کلیسای موستیرو که در سال ۱۵۸۲ ساخته شده، با محرابی از روکش طلا ثروتمندترین کلیسای شهر بهشمار میآید. همچنین کارناوال معروف اولیندا، یکی از سه کارناوال بزرگ برزیل محسوب میشود که در آن عروسکهای غولپیکر شخصیتهای مشهور به نمایش درمیآیند.
اولیندا یکی از بزرگترین مراکز فرهنگی و هنری برزیل است. هزاران نقاش، صنعتگر و گروه موسیقی در این شهر به فعالیت میپردازند. در خیابانهای معروف شهر، موزهها، گالریهای هنری و رستورانهای متعددی وجود دارد. «خانه عروسکها»، محل نگهداری عروسکهای خیمهشببازی است که هر سال در فستیوال شهر استفاده میشوند. این شهر با ترکیبی از سنتهای آفریقایی و پرتغالی، گوشه گوشهاش جاذبهای برای گردشگران محسوب میشود.
پاراتی، گوهری کوچک در ساحل سبز برزیل، بین ایالتهای ریودوژانیرو و سائوپائولو قرار گرفته و با جمعیتی حدود ۳۶,۰۰۰ نفر، یکی از زیباترین جاهای دیدنی برزیل محسوب میشود.
مرکز تاریخی پاراتی با خیابانهای سنگفرش، خانههای سفیدرنگ و پنجرههای رنگارنگ، میراث جهانی یونسکو است. این شهر که در قرن هفدهم بنیان گذاشته شد، روزگاری بندر اصلی برای صادرات طلای استخراج شده از اورو پرتو بود. کلیسای سانتا ریتا، کلیسای نورس سنورا دو روزاریو، موزه تاریخ پاراتی و گالری آمادور از جمله جاذبههای فرهنگی این شهر هستند.
این شهر زیبا در دل جنگلهای اطلس قرار گرفته و کوههای سرسبز و مرتفع، جلوهای خیرهکننده به آن بخشیدهاند. جنگلهای مانگرو پاراتی از دیگر جاذبههای طبیعی این منطقه است. برای دسترسی به این جنگلها، باید از ساحل جاباکوارا گذر کرد و تنها راه آن، قایقسواری از دریاست. نکته جالب اینکه پاراتی جزء مناطق محافظتشده محیطزیستی برزیل بهشمار میآید.
به دلیل قرارگیری در خلیج Ilha Grande، پاراتی دارای جزایر استوایی متعددی با ساحلهای سفید و آبهای آبی روشن است. جزیره کاتیمباو، سانتانا، دوس کوکوس و دوس مامیفروس از جمله این جزایر هستند. سواحلی همچون جاباکوارا، فلورا، سپیلیو و پاراتی-میریم برای غواصی و اسنورکلینگ بسیار مناسباند. میتوانید با استفاده از قایقهای کوچک و رنگی که در بندر شهر فراواناند، به این جزایر سفر کرده و به فعالیتهایی مانند شنا، غواصی، پیادهروی و ماهیگیری بپردازید.
پارک ملی تیجوکا، یکی از منحصربفردترین جاهای دیدنی برزیل، جنگلی بارانی کوهستانی است که در قلب شهر ریودوژانیرو قرار گرفته و به «ریههای ریو» شهرت یافته است. این پارک با مساحت حدود ۴۰ کیلومتر مربع، ۷٪ از کل قلمرو شهر را به خود اختصاص داده است.
تیجوکا بزرگترین جنگل شهری در جهان محسوب میشود که حدود ۳۲ کیلومتر مربع را پوشش میدهد. این جنگل در حقیقت یک پروژه موفق احیای جنگلی است که در نیمه دوم قرن نوزدهم به دستور آخرین امپراتور برزیل آغاز شد. او نگران شرایط آب ریو بود و دستور داد در زمینی که درختانش برای کشاورزی قطع شده بودند، دوباره گونههای محلی کاشته شوند.
این پارک میزبان بیش از ۳۰۰۰ گونه گیاهی و صدها گونه جانوری است. حدود ۱۶۰۰ گونه گیاهی و ۳۵۰ گونه جانوری در این پارک زندگی میکنند. میمونهای ساگوس و کاپوچین، راکونهای برزیلی (quatis) و انواع پرندگان مانند طوطیها، قناریها و بسیاری گونههای دیگر به راحتی در آن یافت میشوند. برخی از گونههای نادر و در معرض خطر مانند تامارین طلایی و تنبل سهانگشتی نیز در این پارک زندگی میکنند.
برای دسترسی به پارک، میتوانید از خودروی شخصی استفاده کنید. ورودی اصلی در نزدیکی محله آلتو دا بوا ویستا قرار دارد. همچنین استفاده از تاکسی یا خدمات حمل و نقل آنلاین مانند اوبر نیز گزینه مناسبی است. خطوط اتوبوس متعددی نیز به محله آلتو دا بوا ویستا میروند که با پیادهروی کوتاهی میتوانید به ورودی پارک برسید. شرکتهای گردشگری در ریو تورهای روزانه به پارک تیجوکا ارائه میدهند که شامل حمل و نقل، راهنمایی و بازدید از جاذبههای اصلی پارک میشود.
موزه هنر سائوپائولو یکی از گنجینههای فرهنگی بینظیر در میان جاهای دیدنی برزیل است که در سال ۱۹۴۷ توسط فرانسیسکو د آسیس شاتوبریاند، تاجر برزیلی، پایهگذاری شد. این موزه که به اختصار MASP نیز شناخته میشود، اولین موزه مدرن برزیل بوده و در سال ۱۹۶۸ به مکان فعلی خود در خیابان پائولیستا منتقل شد.
این موزه با مجموعهای شامل ۱۱ هزار اثر تاریخی، یکی از جامعترین کلکسیونهای هنر غرب در آمریکای جنوبی محسوب میشود. مجموعه آثار این موزه شامل نقاشیها، مجسمهها، عکسها و لباسهای دورههای مختلف تاریخی است که هنر آفریقا، آسیا، اروپا و آمریکا را به نمایش میگذارد. در این موزه میتوان آثار هنرمندان نامداری چون رافائل، تیتیان، ون گوگ، مونه، رنوار، پیکاسو و سزان را مشاهده کرد .
ساختمان موزه، اثری از لینا بو باردی، خود یک شاهکار معماری به شمار میرود. این بنا با استفاده از شیشه و بتن طراحی شده و بهگونهای ساخته شده که گویی در هوا معلق است. بدنه اصلی ساختمان توسط دو تیر جانبی روی سطحی ۷۴ متری نگه داشته شده و به نماد اصلی معماری مدرن برزیل تبدیل شده است.
این موزه در خیابان پائولیستا، از مهمترین خیابانهای تجاری و فرهنگی سائوپائولو، قرار دارد. فضای زیر ساختمان موزه همواره برای رویدادهای فرهنگی مورد استفاده قرار میگیرد، از جمله نمایشگاه عتیقهجات که هر یکشنبه برگزار میشود. علاوه بر این، موزه هنر سائوپائولو دارای یکی از بزرگترین کتابخانههای هنری در برزیل است و به همین دلیل در فهرست میراث ملی برزیل ثبت شده است .
خیابان پائولیستا، قلب تپنده شهر سائوپائولو، مسیری ۲.۸ کیلومتری است که بین مرکز (شهر قدیمی) و غرب (شهر جدید) این کلانشهر قرار گرفته و نقطه اتصالی بین فرهنگ مدرن و سنتی برزیل میباشد.
خیابان پائولیستا مهمترین خیابان سائوپائولو و مرکز اصلی مالی آن بهشمار میآید . این خیابان بسیار شبیه خیابان پارک شهر نیویورک است که به وال استریت منتهی میشود و بسیاری از بانکهای بزرگ سائوپائولو در آن فعالیت میکنند . هر هفته با نمایشگاههای خیابانی و اجراهای زنده هنری، حس و حال خاصی به شهر میبخشد . پائولیستا همچنین میزبان رویدادهای فرهنگی، کنسرتها، نمایشهای خیابانی و یکی از گذرگاههای اصلی برای رژههای شهری و مسابقات جادهای است.
در امتداد خیابان پائولیستا، مراکز خرید، رستورانهای متنوع، کافهها و چندین موزه و گالری هنر قرار دارد . موزه هنر سائوپائولو (MASP)، پارک بومی تریانون با مساحت ۴۸ هزار متر مربع، موسسه موراس (IMS) و کتابفروشی فرهنگی Livraria Cultura از برجستهترین جاذبههای این خیابان هستند. در این مرکز خرید بزرگ میتوان هر کالایی با هر نوع دستهبندی را پیدا کرد.
این خیابان قبلاً یک منطقه مسکونی مملو از عمارتهای بزرگ بود، اما بسیاری از این ساختمانها در دهه ۱۹۵۰ تخریب شدند و با آسمانخراشها جایگزین شدند. پائولیستا جایگاه خود را بهعنوان مرکز تجمل و تجارت حفظ کرده است . همزیستی زیبایی بین معماری تاریخی و مدرن برزیل را میتوان در این خیابان مشاهده کرد . به دلیل موقعیت مرکزی و دسترسی آسان به وسایل نقلیه عمومی، این خیابان همیشه شلوغ و پر رفتوآمد است و یکی از گرانترین مراکز شهری برزیل محسوب میشود .
در فاصله ۱۰ کیلومتری شهر مانائوس، مرکز ایالت آمازوناس برزیل، پدیده شگفتانگیزی رخ میدهد که بسیاری از گردشگران را به این منطقه جذب میکند. این پدیده طبیعی، تلاقی دو رودخانه با رنگهای کاملاً متفاوت است که بدون ترکیب شدن، مسیری طولانی را در کنار یکدیگر طی میکنند.
در این نقطه از جاهای دیدنی برزیل، رودخانه سیاه (ریو نگرو) با آب تیره و رودخانه آمازون (سولیموس) با آب قهوهای روشن به هم میرسند. این تلاقی که در زبان پرتغالی «انکنترو داس آگواس» نام دارد، یکی از مهمترین جاذبههای گردشگری مانائوس به شمار میآید. ریو نگرو، بزرگترین شاخه رود آمازون و بزرگترین رودخانه سیاه جهان است که رنگ آن حاصل حل شدن مواد گیاهی فاسد در مسیر عبور از جنگل است.
علت اصلی این پدیده، تفاوت در دما، چگالی و سرعت جریان آب دو رودخانه است. آب رودخانه نگرو سردتر از آب رودخانه آمازون بوده و به دلیل حجم بالای آب، سرعت رودخانه آمازون بیشتر است. همچنین سطح اسید رودخانه سیاه بسیار بالا و میزان رسوب آن بسیار کم است. این دو رودخانه با رنگهای متفاوت، به طول ۶ کیلومتر کنار هم جریان مییابند تا سرانجام مخلوط میشوند.
بهترین راه برای تماشای این پدیده طبیعی، شرکت در تورهای قایقسواری است که از شهر مانائوس برگزار میشود. این تورها معمولاً با بازدید از پارکهای اکولوژیکی منطقه ترکیب میشوند که فرصت مناسبی برای عکاسی از نیلوفرهای آبی فراهم میکند. بهترین زمان برای بازدید از محل تلاقی این دو رودخانه، ماههای ژوئن و جولای است که پس از پایان فصل بارندگی، آبها شفافتر هستند .
| نام جاذبه | نوع جاذبه | موقعیت | ویژگیهای شاخص | جاذبههای اصلی |
| مجسمه مسیح نجاتدهنده | فرهنگی-مذهبی | ریودوژانیرو | ارتفاع: ۳۹.۶ متر، وزن: ۶۳۵ تن | بزرگترین مجسمه سبک آرت دکو جهان |
| آبشار ایگواسو | طبیعی | مرز برزیل و آرژانتین | طول: ۲.۷ کیلومتر، ۲۷۵ آبشار مجزا | قایقسواری زیر آبشار، تورهای هلیکوپتری |
| جنگل آمازون | طبیعی | ۶۰٪ در خاک برزیل | وسعت: ۵.۵ میلیون کیلومتر مربع | ۴۰,۰۰۰ گونه گیاهی، ۳,۰۰۰ گونه ماهی |
| پانتانال | طبیعی | ایالت ماتوگروسو جنوبی | بزرگترین تالاب گرمسیری دنیا | ۶۵۰ گونه پرنده، ۳۵۰ گونه ماهی |
| پلههای سلارون | هنری | ریودوژانیرو | ۲۱۵ پله، ۲۰۰۰ کاشی از ۶۰ کشور | نمایشگاههای هنری، رویدادهای فرهنگی |
| کوه شوگرلوف | طبیعی | ریودوژانیرو | ارتفاع: ۳۹۶ متر | تلهکابین، چشمانداز ۳۶۰ درجه |
| پارک ملی تیجوکا | طبیعی | ریودوژانیرو | مساحت: ۴۰ کیلومتر مربع | بزرگترین جنگل شهری جهان |
| موزه هنر سائوپائولو | فرهنگی | سائوپائولو | ۱۱,۰۰۰ اثر هنری | آثار هنرمندان مشهور جهان |
| خیابان پائولیستا | شهری | سائوپائولو | طول: ۲.۸ کیلومتر | مراکز خرید، موزهها، رویدادهای فرهنگی |
| تلاقی آبها | طبیعی | مانائوس | طول تلاقی: ۶ کیلومتر | تورهای قایقسواری، عکاسی |
بیشک برزیل با مناظر طبیعی خیرهکننده، فرهنگ پویا و جاذبههای منحصر به فردش، مقصدی رویایی برای هر گردشگری است. همانطور که دیدیم، این کشور پهناور گنجینهای از شگفتیهاست؛ از آبشار عظیم ایگواسو با ۲۷۵ آبشار مجزا گرفته تا جنگلهای بارانی آمازون با تنوع زیستی باورنکردنی. علاوه بر این، سواحل زیبای ریودوژانیرو مانند کوپاکابانا و ایپانما، مکانهای ایدهآلی برای لذت بردن از آفتاب و آبهای گرم اقیانوس هستند. همچنین، مجسمه مسیح نجاتدهنده که با آغوش باز بر فراز شهر ایستاده، تجربهای معنوی و چشماندازی بینظیر به بازدیدکنندگان هدیه میدهد.
بدون تردید، برزیل فقط به جاذبههای طبیعی محدود نمیشود. شهرهای تاریخی مانند اورو پرتو، اولیندا و پاراتی با معماری استعماری خود، پنجرهای به گذشته این سرزمین میگشایند. پدیدههای طبیعی شگفتانگیزی همچون تلاقی آبها در مانائوس یا تپههای شنی و حوضچههای آبی پارک ملی لینسویز ماراینسیز، گوشهای دیگر از جادوی طبیعت برزیل را به نمایش میگذارند.
فراتر از همه اینها، روح زنده و پرشور فرهنگ برزیلی است که در کارناوال ریو، موسیقی سامبا و گرمی مردمان آن جلوهگر میشود. برای خرید تور برزیل و تور برزیل نوروز و همچنین دریافت مشاوره در خصوص سفر به برزیل با کارشناسان مجرب آژانس مسافرتی لوکس تریپ در تماس باشید. اگرچه سفر به برزیل ممکن است مسیری طولانی به نظر برسد، اما تجربیات منحصربهفرد و خاطرات فراموشنشدنی که از این سرزمین شگفتانگیز به همراه خواهید داشت، بیشک ارزش هر لحظه از سفرتان را خواهد داشت.
نکته مهم دیگر، انتخاب زمان مناسب برای سفر به هر یک از این جاذبههاست. مطابق آنچه در این مقاله خواندیم، هر منطقه بهترین فصل بازدید خاص خود را دارد. بنابراین، پیش از برنامهریزی سفر، بررسی شرایط آب و هوایی و زمان مناسب برای بازدید از جاذبههای مورد نظر، میتواند تجربه سفرتان را بسیار دلپذیرتر کند.
در نهایت، برزیل سرزمینی است که هر سلیقهای را راضی میکند؛ از دوستداران طبیعت گرفته تا عاشقان تاریخ و فرهنگ، از ماجراجویان گرفته تا کسانی که به دنبال آرامش هستند. پس چمدانتان را ببندید، دوربینتان را آماده کنید و خود را برای سفری فراموشنشدنی به سرزمین قهوه، سامبا و زیباییهای بیپایان آماده سازید.
برزیل با تنوع شگفتانگیز جاذبههایش، از جنگلهای آمازون تا سواحل ریو، مقصدی بینظیر برای هر نوع گردشگری است.
• آمازون و پانتانال: بزرگترین جنگل بارانی و تالاب گرمسیری جهان با بیش از ۴۰ هزار گونه گیاهی و جانوری منحصربهفرد
• آبشار ایگواسو: ۲۷۵ آبشار مجزا در مرز برزیل-آرژانتین با امکان قایقسواری هیجانانگیز زیر آبشارها
• ریودوژانیرو: مجسمه مسیح ۳۹ متری، کوه شوگرلوف با تلهکابین و سواحل معروف کوپاکابانا و ایپانما
• شهرهای تاریخی: اورو پرتو، اولیندا و پاراتی با معماری استعماری و میراث جهانی یونسکو
• پدیدههای طبیعی نادر: تلاقی آبهای رنگی در مانائوس و تپههای شنی با حوضچههای فیروزهای لینسویز ماراینسیز
• زمانبندی سفر: هر منطقه فصل مناسب خاص دارد – فصل خشک برای پانتانال، اردیبهشت تا شهریور برای لینسویز ماراینسیز
برزیل ترکیبی منحصربهفرد از طبیعت بکر، فرهنگ پویا و تاریخ غنی ارائه میدهد که هر گردشگری را مجذوب خود میکند.
س1. بهترین زمان برای بازدید از برزیل چه موقع است؟ بهترین زمان برای سفر به برزیل بستگی به مناطقی دارد که قصد بازدید از آنها را دارید. به طور کلی، فصل خشک بین ماههای می تا سپتامبر (اردیبهشت تا شهریور) برای بازدید از مناطقی مانند پانتانال و آمازون مناسب است. برای سواحل ریو، ماههای دسامبر تا مارس (آذر تا اسفند) بهترین زمان محسوب میشود.
س2. آیا برزیل برای گردشگران امن است؟ برزیل مانند هر کشور دیگری دارای مناطق امن و ناامن است. مناطق توریستی اصلی معمولاً امن هستند، اما رعایت احتیاطهای معمول مانند مراقبت از وسایل شخصی و پرهیز از مناطق خلوت در شب توصیه میشود. قبل از سفر، در مورد مناطقی که قصد بازدید دارید تحقیق کنید و توصیههای امنیتی را جدی بگیرید.
س3. آیا برای سفر به برزیل نیاز به ویزا دارم؟ نیاز به ویزا بستگی به ملیت شما دارد. شهروندان بسیاری از کشورها، از جمله اکثر کشورهای اروپایی و آمریکای جنوبی، برای اقامت کوتاه مدت (تا ۹۰ روز) نیازی به ویزا ندارند. با این حال، برای اطمینان بهتر است قبل از سفر با سفارت برزیل در کشور خود تماس بگیرید.
س4. چگونه میتوانم در برزیل جابجا شوم؟ برزیل دارای سیستم حمل و نقل گستردهای است. برای مسافتهای طولانی، پروازهای داخلی گزینه خوبی هستند. در شهرهای بزرگ، اتوبوس و مترو وجود دارد. تاکسی و خدمات اشتراک سواری نیز در دسترس هستند. برای بازدید از مناطق دورافتاده مانند آمازون، معمولاً از تورهای سازمانیافته استفاده میشود.
س5. آیا دانستن زبان پرتغالی برای سفر به برزیل ضروری است؟ اگرچه دانستن چند عبارت پایه در زبان پرتغالی میتواند مفید باشد، اما برای سفر به مناطق توریستی اصلی ضروری نیست. در مناطق گردشگری، بسیاری از افراد به زبان انگلیسی صحبت میکنند. با این حال، یادگیری چند کلمه و عبارت ساده پرتغالی میتواند به برقراری ارتباط بهتر با مردم محلی کمک کند.
