دماغه امید نیک که به انگلیسی Cape of Good Hope نام دارد، در فاصله حدود ۷۰ کیلومتری جنوب شهر کیپتاون واقع شده است. این صخره شگفتانگیز با ارتفاع ۲۰۰ متر بالاتر از سطح دریا، بخشی از پارک ملی کوه تیبل است و سفر با ماشین از کیپ تاون تا این مکان حدود ۱ ساعت و ۳۰ دقیقه طول میکشد.
تاریخ این دماغه به سال ۱۴۸۸ میلادی بازمیگردد، زمانی که بارتولومئو دیاز پرتغالی نخستین دریانوردی بود که به جنوبیترین نقطه آفریقا رسید. همچنین در سال ۱۴۹۷، دریانورد پرتغالی دیگری به نام واسکو دوگاما از این دماغه برای رسیدن به هندوستان عبور کرد و اهمیت استراتژیک آن را نشان داد.
در این مقاله راهنمای سفر جامع تور آفریقای جنوبی آژانس مسافرتی لوکس تریپ، ما با هم به بررسی موقعیت دقیق دماغه امید نیک، تاریخچه کشف آن، اهمیت آن در مسیرهای دریانوردی، و ویژگیهای طبیعی شگفتانگیزش خواهیم پرداخت. با ما همراه باشید تا با یکی از نقاط استراتژیک و تاریخی قاره آفریقا بیشتر آشنا شوید.
موقعیت شبه جزیره دماغه امید نیک به انگلیسی Cape of Good Hope یکی از نقاط شگفتانگیز طبیعت است که در قاره آفریقا، کشور آفریقای جنوبی، و در انتهای جنوبی شبهجزیره کیپ قرار گرفته است. این منطقه با چشماندازهای طبیعی خیرهکننده، مقصدی محبوب برای گردشگران جهان محسوب میشود. اما بیایید با دقت بیشتری به موقعیت دقیق این دماغه تاریخی نگاه کنیم.
برای خرید تور آفریقای جنوبی و همچنین دریافت مشاوره در خصوص سفر به آفریقای جنوبی با کارشناسان مجرب آژانش مسافرتی لوکس تریپ در تماس باشید.
دماغه امید نیک در استان کیپ غربی آفریقای جنوبی واقع شده است و بخشی از پارک ملی کوه تیبل محسوب میشود. این شبه جزیره صخرهای در ساحل جنوبی آفریقای جنوبی قرار گرفته و مشرف به اقیانوس اطلس است. برای رسیدن به دماغه امید نیک، باید مسیری حدود ۷۰ کیلومتر را از شهر کیپ تاون به سمت جنوب طی کنید.
مسیر دسترسی به دماغه امید نیک از طریق جادههای پرپیچ و خم منطقه امکانپذیر است که خود این جادهها با مناظر طبیعی خارقالعاده مانند سواحل شنی، صخرههای بلند و جنگلهای بومی، تجربهای بهیادماندنی را برای گردشگران رقم میزنند. گردشگران میتوانند با خودروهای شخصی یا تورهای گردشگری محلی به این مکان سفر کنند.
دماغه امید نیک صخرهای با ارتفاع ۲۰۰ متر بالاتر از سطح دریاست که منظرهای خیرهکننده از اقیانوس اطلس را به نمایش میگذارد. با وجود اینکه بسیاری تصور میکنند این مکان در نقطه تلاقی دو اقیانوس هند و اطلس قرار دارد، اما چنین تصوری دقیق نیست.
با نگاهی به نقشه جهانی، متوجه میشویم که دماغه امید نیک در واقع در جنوب غربیترین قسمت قاره آفریقا قرار گرفته است. این شبه جزیره در محدودهای واقع شده که اقیانوس اطلس آن را احاطه کرده است. به بیان سادهتر، موقعیت دماغه امید نیک روی نقشه، بهوضوح از نزدیکی آن به شهر کیپتاون خبر میدهد.
نکته جالب اینکه برخلاف باور عمومی، دماغه امید نیک جنوبیترین نقطه قاره آفریقا نیست. این باور اشتباهی است که از گذشته به ما رسیده است. به عبارت دیگر، اگرچه این مکان به عنوان یکی از نقاط مهم و استراتژیک در تاریخ دریانوردی شناخته میشود، اما از نظر جغرافیایی، صرفاً جنوب غربیترین بخش قاره آفریقاست.
جاهای دیدنی آفریقای جنوبی که نباید از دست بدهید
مهمترین تفاوت دماغه امید نیک با دماغه آگولاس (Cape Agulhas) این است که دماغه آگولاس در واقع جنوبیترین نقطه قاره آفریقا محسوب میشود، نه دماغه امید نیک. دماغه آگولاس در حدود ۱۵۰ کیلومتری جنوب شرقی دماغه امید نیک قرار گرفته است.
علاوه بر این، نقطه تلاقی دو اقیانوس بزرگ هند و اطلس نیز در محل دماغه آگولاس است، نه دماغه امید نیک. دماغه آگولاس همچنین محل تلاقی جریانهای دریایی بنگوئلا و آگولاس است. به دلیل شهرت تاریخی و زیباییهای طبیعی دماغه امید نیک، بسیاری از مردم به اشتباه تصور میکنند که محل تلاقی دو اقیانوس اینجاست.
با وجود این اشتباه تاریخی، دماغه امید نیک به دلیل نقش مهمش در تاریخ دریانوردی و اکتشافات جهانی، همچنان به عنوان یکی از نقاط شاخص و زیبای قاره آفریقا شناخته میشود. این مکان با ارزش تاریخی و طبیعی خود، سالانه میلیونها گردشگر از سراسر جهان را به خود جذب میکند و یکی از جاذبههای بینظیر آفریقای جنوبی محسوب میشود.
تاریخ اکتشافات دریایی پر از ماجراجوییها و داستانهای شگفتانگیز است. در میان این داستانها، کشف دماغه امید نیک جایگاه ویژهای دارد؛ نقطهای که مسیر تجارت و دریانوردی جهانی را برای همیشه تغییر داد. در ادامه با تاریخچه کشف این دماغه شگفتانگیز و سرنوشت کاشف آن آشنا میشویم.
در اواخر قرن پانزدهم میلادی، زمانی که اروپاییان به دنبال راههای جدید دریایی برای رسیدن به شرق بودند، دریانوردی پرتغالی به نام بارتولومئو دیاز (Bartolomeu Dias) نقش مهمی در تاریخ اکتشافات جهان ایفا کرد. دیاز که حدود سال ۱۴۵۰ میلادی متولد شد، با فرماندهی سه فروند کشتی اکتشافی، ماموریتی تاریخی را آغاز کرد.
در اواخر سال ۱۴۸۷ میلادی، شاه جان دوم، پادشاه پرتغال، هیئتی اکتشافی را به قصد دور زدن کامل قاره آفریقا اعزام کرد. بارتولومئو دیاز فرماندهی این ماموریت را بر عهده گرفت و در سال ۱۴۸۸ میلادی به نخستین دریانورد اروپایی تبدیل شد که موفق به عبور از جنوبیترین بخش قاره آفریقا شد.
این سفر اکتشافی دستاورد بزرگی محسوب میشد، زیرا دیاز توانست حدود ۲۰۳۰ کیلومتر از سواحل ناشناخته آفریقایی را کاوش کند. در واقع، موفقیت او در دور زدن این دماغه، سرآغاز عصر جدیدی در اکتشافات دریایی و گسترش مسیرهای تجاری جهان به حساب میآید.
هنگامی که دیاز در سال ۱۴۸۸ به این نقطه رسید، با شرایط آب و هوایی بسیار سختی مواجه شد. طوفانهای شدید اقیانوسی و جزر و مد پرشدت، عبور از این منطقه را به چالشی بزرگ برای دریانوردان تبدیل کرده بود. به همین علت، دیاز آن را «دماغه طوفانها» نامید.
این نامگذاری به خوبی نشاندهنده خاطرات تلخی بود که دیاز از این منطقه در ذهن داشت. در واقع، تجربه او آنقدر ناخوشایند بود که از آنجا به عنوان «سرزمین ناامیدی» یاد میکرد. گفته میشود ملوانان نگران و آشفته، سرانجام دیاز را مجبور کردند به سمت پرتغال بازگردد.
شرایط خطرناک دریایی در این منطقه باعث شده بود تا حتی دریانوردان باتجربه نیز از نزدیک شدن به آن هراس داشته باشند. با این حال، همین کشف راهگشا باعث شد تا بعدها دریانوردان دیگری نیز این مسیر را برای رسیدن به شرق انتخاب کنند.
وقتی دیاز به پرتغال بازگشت و گزارش سفر خود را به پادشاه ارائه داد، اتفاق مهمی رخ داد. پادشاه پرتغال، جان دوم، با نگاه به آیندهای که این کشف میتوانست رقم بزند، تصمیم گرفت نام این منطقه را تغییر دهد. او دریافت که این کشف میتواند دروازههای امید را برای اکتشافات جدید از مسیر دریا باز کند.
بنابراین، پادشاه پرتغال نام «دماغه طوفانها» را به «دماغه امید نیک» (Cape of Good Hope) تغییر داد. این نامگذاری جدید، اشارهای به راهی برای رسیدن به سرزمین هند بود. در واقع، پادشاه پرتغال معتقد بود که کشف این دماغه نشانهای از امید برای گشودن مسیرهای تجاری جدید به سمت شرق است.
این پیشبینی چندان هم بیراه نبود، چرا که چند سال بعد در سال ۱۴۹۷ میلادی، دریانورد پرتغالی دیگری به نام واسکو دوگاما (Vasco da Gama) توانست با عبور از همین دماغه، راهی به سوی هندوستان بیابد و ثابت کند که نامگذاری این منطقه به «دماغه امید نیک» کاملاً بجا بوده است.
کشف دماغه امید نیک و عبور موفقیتآمیز از آن، مسیرهای دریایی اقیانوس اطلس و هند را به یکدیگر متصل کرد. از آن پس، این دماغه برای صدها سال نقش مهمی در توسعه تجارت و ارتباطات بین آسیا و اروپا داشت و به یکی از نقاط کلیدی در مسیرهای تجارت دریایی تبدیل شد.
متأسفانه، بارتولومئو دیاز، کاشف بزرگ این دماغه، سرنوشت غمانگیزی داشت و در ۲۹ می سال ۱۵۰۰ میلادی درگذشت. با این حال، میراث او در تاریخ اکتشافات جهانی برای همیشه ماندگار شد.
پس از کشف دماغه امید نیک توسط بارتولومئو دیاز، این منطقه به نقطه عطفی در تاریخ دریانوردی جهان تبدیل شد. این دماغه صخرهای که زمانی ناشناخته بود، تحولی شگرف در مسیرهای تجاری بین قارهای ایجاد کرد و سرنوشت ملتهای بسیاری را تغییر داد.
پس از کشف دماغه امید نیک، دریانورد پرتغالی دیگری به نام واسکو دوگاما از فرصت استفاده کرد. او در سال ۱۴۹۷ میلادی توانست با عبور از این دماغه، مسیری دریایی برای رسیدن به هندوستان بیابد. دوگاما که به فرمان پادشاه پرتغال، ژان دوم، به هندوستان اعزام شده بود، دومین دریانوردی بود که از این مسیر برای رسیدن به هند عبور کرد.
این سفر تاریخی به سرانجام رسید و واسکو دوگاما در سال ۱۴۹۸ میلادی به کالیکوت هند رسید و سال بعد به پرتغال بازگشت. موفقیت او در یافتن راه دریایی هند باعث شد برای اولین بار در تاریخ، اروپا و آسیا از طریق مسیری دریایی به هم پیوند بخورند. این دستاورد بزرگ سرآغاز چندگانگی فرهنگی و تحولات شگرف در روابط تجاری جهان شد.
با کشف مسیر دریایی جدید، دماغه امید نیک به یک نقطه استراتژیک برای تجارت بینالمللی تبدیل شد. این دماغه مسیرهای دریایی اقیانوس اطلس و هند را به یکدیگر متصل میکرد و برای صدها سال، نقش مهمی در توسعه تجارت و ارتباطات بین آسیا و اروپا داشت.
قبل از کشف این مسیر، بازرگانان اروپایی برای تجارت با آسیا مجبور بودند از مسیرهای زمینی استفاده کنند که بیشتر در کنترل امپراتوری عثمانی و تجار مسلمان بود. کشف مسیر دریایی جدید، ضربه سختی به تجارت مسلمانان در اقیانوس هند وارد کرد، زیرا پرتغالیها توانستند کنترل این منطقه را از آنها بگیرند.
این تحول، یکی از بزرگترین انقلابهای تجاری جهان قبل از اختراع هواپیما به شمار میرود. در نتیجه، دماغه امید نیک در طول قرنها بهعنوان یک نقطه کلیدی در کنترل مسیرهای دریایی بین اروپا، آفریقا و آسیا شناخته شد.
با افزایش اهمیت مسیر دریایی جدید، اروپاییان تصمیم گرفتند برای تأمین مواد غذایی تازه و آب برای دریانوردان، پایگاهی در دماغه امید نیک ایجاد کنند. ناوگان تجاری هلند که در آن زمان در عصر طلایی خود بهسر میبرد، پیشگام این اقدام شد.
در سال ۱۶۵۲ میلادی، کمپانی هند شرقی هلند یک ناوگان شامل پنج فروند کشتی به فرماندهی ناخدا یان وان ریبک (Johan van Riebeeck) را به همراه ۹۰ مهاجر به این منطقه اعزام کرد. این مهاجران کار خود را با ساخت یک قلعه کوچک در ساحل خلیج آغاز کردند و به کشاورزی پرداختند.
این اردوگاه کوچک که در ابتدا فقط محلی برای استراحت و تأمین آذوقه دریانوردان بود، بعدها به سکونتگاهی دائمی تبدیل شد که امروزه آن را کیپ تاون مینامند. کمپانی هلندی هند شرقی نفوذ اقتصادی خود را از این پایگاه تا شبهجزیره مالایا، چین، ژاپن و ایران گسترش داد.
کیپ تاون از سال ۱۶۵۲ تا ۱۷۹۵ تحت کنترل هلند باقی ماند، تا اینکه در سال ۱۸۱۴ طی معاهدهای میان انگلیس و هلند، دماغه امید نیک به مالکیت بریتانیا درآمد و به عنوان مستعمره کیپ شناخته شد.
طبیعت دماغه امید نیک با ویژگیهای منحصر به فرد خود، این منطقه را به یکی از شگفتیهای جغرافیایی جهان تبدیل کرده است. صخرههای بلند، جریانهای اقیانوسی متلاطم و تنوع زیستی چشمگیر، همگی از جاذبههای طبیعی این دماغه تاریخی به شمار میروند.
دماغه امید نیک صخرهای است به ارتفاع ۲۰۰ متر بالاتر از سطح دریا که در منتهیالیه جنوب غربی آفریقا قرار دارد. این سنگپوز صخرهای در انتهای جنوبی شبه جزیره کیپ در استان کیپ غربی آفریقای جنوبی واقع شده است.
شکلگیری این دماغه به عصر یخبندان بازمیگردد، با قدمتی حدود بیش از ۲ میلیون سال پیش. درواقع، طی میلیونها سال، جریانهای اقیانوسی و رودخانهها، همراه با فرسایش ساحل و ذوب یخچالها، لایههای رسوبی را شکل دادهاند که امروزه به صورت این دماغه نوکتیز دیده میشود. ساختار منحصر به فرد این صخرهها نتیجه فرآیند فرسایش طولانیمدت است که چشمانداز خیرهکنندهای از اقیانوس اطلس را به نمایش میگذارد.
یکی از ویژگیهای جالب دماغه امید نیک، قرار گرفتن آن در محل تلاقی دو جریان اقیانوسی مهم است. این دماغه در محل پیوند جریان گرم «موزامبیک-اِگالِس» از اقیانوس هند و جریان سرد «بنگوئلا» از آبهای قطب جنوب (آنتارکتیک) قرار دارد.
همین ویژگی باعث شده دماغه امید نیک به آب و هوای طوفانی و دریاهای خروشان معروف باشد. به دلیل این تلاقی جریانهای اقیانوسی متضاد، آبهای این منطقه بسیار متلاطم است. البته برخلاف باور عمومی، محل واقعی تلاقی اقیانوس هند و اطلس در دماغه آگولاس است که در فاصله ۲۲۵ کیلومتری شرق شهر کیپ تاون قرار دارد.
دماغه امید نیک بخشی از پارک ملی کوه تیبل است که در سال ۱۹۹۸ بهطور رسمی به پارک ملی تبدیل شد. این پارک با مساحتی حدود ۴۸۰ کیلومترمربع منطقهای حفاظتشده محسوب میشود که به عنوان میراث جهانی یونسکو نیز به ثبت رسیده است.
این منطقه طبیعی عرصهای به وسعت ۲۵۰۰۰ هکتار را دربرمیگیرد که شامل جنگلها، سواحل بسیار زیبا و کوههای متعدد است. بیش از ۲۵۰۰ گونه گیاهی و جانوری در این منطقه زندگی میکنند. پوشش گیاهی غنی منطقه به نام «فینبوس» (Fynbos) شناخته میشود که در امتداد کوه تیبل تا انتهای شبه جزیره کیپ امتداد دارد.
در بخشهای جنوبی شبه جزیره کیپ، منطقهای به نام «کیپ فلوریستیک» قرار گرفته که اگرچه تنها حدود نیم درصد از پوشش گیاهی آفریقا را شامل میشود، اما بیش از ۲۰ درصد از گلها و گیاهان بومی آفریقا را در خود جای داده است. این تنوع زیستی شگفتانگیز، دماغه امید نیک را به یکی از غنیترین زیستگاههای طبیعی جهان تبدیل کرده است.
امواج خروشان اطراف دماغه امید نیک، گنجینهای از افسانهها و داستانهای اسرارآمیز را در خود جای داده است. از قرنها پیش، این منطقه شاهد حوادث دریایی فراوانی بوده که برخی از آنها به افسانههای ماندگار تبدیل شدهاند.
مشهورترین افسانه مرتبط با دماغه امید نیک، داستان کشتی هلندی سرگردان است. بر اساس این افسانه، ناخدایی هلندی به نام فیلیپ وندردکن (در برخی روایتها هندریک ون در دکن) سوگند خورد که دماغه را دور بزند، حتی اگر تا ابد طول بکشد. او علیرغم طوفان وحشتناک، حاضر نشد مسیر خود را تغییر دهد و قول داد حتی تا روز قیامت به دریانوردی ادامه دهد. شیطان سوگند او را شنید و کشتی و خدمهاش را محکوم کرد تا برای همیشه در دریاها سرگردان بمانند. این افسانه بعدها در ادبیات، اپرای واگنر و فیلمهایی چون “دزدان دریایی کارائیب” به شهرت جهانی رسید .
در ماه می سال ۱۸۱۵، کشتی باربری بریتانیایی آرنیستون که حامل سربازان مجروح اهل سریلانکا بود، در نزدیکی دماغه امید نیک گرفتار طوفان شد. کاپیتان جورج سیمپسون مسیر اشتباهی را طی کرد و علیرغم تلاشهایش، کشتی غرق شد. از ۳۷۸ سرنشین، تنها ۶ نفر جان سالم به در بردند. برای یادبود این فاجعه، شهری نزدیک کیپتاون به نام آرنیستون نامگذاری شد و موزهای برای روایت سرگذشت این کشتی و سربازان جانباخته ساخته شد .
دماغه امید نیک و مناطق اطراف آن را قبرستان کشتیها مینامند، زیرا بیش از ۱۰۰۰ کشتی در آنجا غرق شدهاند. تلاقی جریانهای اقیانوسی، طوفانهای شدید و صخرههای خطرناک، این منطقه را برای دریانوردی بسیار دشوار کرده است. برای کاهش خطرات، فانوس دریایی روی صخرهها ساخته شد تا از ورود کشتیها به مسیر اشتباه جلوگیری کند. امروزه بقایای برخی از این کشتیها به جاذبهای برای غواصان تبدیل شده است.
دماغه امید نیک بیشک یکی از شگفتانگیزترین نقاط روی کره زمین است. این صخره با ارتفاع ۲۰۰ متری خود، نه تنها منظرهای خیرهکننده از اقیانوس اطلس را به نمایش میگذارد، بلکه نقطهای تاریخی است که سرنوشت دریانوردی جهان را برای همیشه تغییر داد. همانطور که دیدیم، بارتولومئو دیاز در سال ۱۴۸۸ میلادی این دماغه را کشف کرد و ابتدا آن را دماغه طوفانها نامید. اما بعدها، پادشاه پرتغال با نگاهی امیدوارانه به آینده، نام آن را به دماغه امید نیک تغییر داد.
بدون شک، اهمیت این دماغه در تاریخ بشر را نمیتوان نادیده گرفت. نقش محوری این منطقه در اتصال مسیرهای دریایی بین اروپا و آسیا، زمینهساز تحولات عظیمی در تجارت جهانی شد و سرآغاز شکلگیری شهر کیپتاون گردید. علاوه بر این، تنوع زیستی شگفتانگیز پارک ملی کوه تیبل و زیباییهای طبیعی بینظیر، این منطقه را به یکی از جذابترین مقاصد گردشگری آفریقای جنوبی تبدیل کرده است. برای خرید تور آفریقای جنوبی و همچنین دریافت مشاوره در خصوص سفر به آفریقای جنوبی با کارشناسان مجرب آژانش مسافرتی لوکس تریپ در تماس باشید.
اگرچه برخلاف باور عمومی، دماغه امید نیک جنوبیترین نقطه قاره آفریقا نیست و محل واقعی تلاقی دو اقیانوس هند و اطلس در دماغه آگولاس قرار دارد، اما شهرت تاریخی و افسانههای مربوط به کشتیهای غرقشده در آن، همچنان این دماغه را به نمادی از شجاعت دریانوردان و روح اکتشاف بشری تبدیل کرده است. سرانجام، امروزه دماغه امید نیک نه به عنوان محلی برای طوفانها و ترس، بلکه همانطور که نامش میگوید، به عنوان نمادی از امید و شکوه طبیعت شناخته میشود که سالانه میلیونها گردشگر مشتاق را از سراسر جهان به سوی خود جذب میکند.
دماغه امید نیک یکی از مهمترین نقاط تاریخی و طبیعی جهان است که تحولات عظیمی در دریانوردی و تجارت جهانی ایجاد کرد:
• دماغه امید نیک در ۷۰ کیلومتری جنوب کیپتاون آفریقای جنوبی قرار دارد، نه جنوبیترین نقطه آفریقا
• بارتولومئو دیاز در ۱۴۸۸ میلادی آن را کشف کرد و ابتدا “دماغه طوفانها” نامید
• واسکو دوگاما در ۱۴۹۷ از این مسیر برای رسیدن به هند عبور کرد و مسیر تجاری اروپا-آسیا را تغییر داد
• این منطقه با بیش از ۱۰۰۰ کشتی غرقشده “قبرستان کشتیها” نامیده میشود
• امروزه بخشی از پارک ملی کوه تیبل است و میزبان بیش از ۲۵۰۰ گونه گیاهی و جانوری
دماغه امید نیک از نمادی از ترس و طوفان به نقطهای از امید و زیبایی تبدیل شده که سالانه میلیونها گردشگر را جذب میکند و همچنان یکی از مهمترین نقاط استراتژیک تاریخ دریانوردی جهان محسوب میشود.
س1. دماغه امید نیک دقیقاً کجا قرار دارد؟ دماغه امید نیک در جنوب غربی آفریقای جنوبی، حدود 70 کیلومتری جنوب کیپ تاون واقع شده است. این دماغه بخشی از پارک ملی کوه تیبل است.
س2. چرا به این مکان “دماغه امید نیک” می گویند؟ ابتدا کاشف آن، بارتولومئو دیاز، این مکان را “دماغه طوفان ها” نامید. بعداً پادشاه پرتغال نام آن را به “دماغه امید نیک” تغییر داد زیرا امیدوار بود این کشف راهی به سوی هند باشد.
س3. آیا دماغه امید نیک جنوبی ترین نقطه آفریقاست؟ خیر، برخلاف باور عمومی، دماغه امید نیک جنوبی ترین نقطه آفریقا نیست. این عنوان متعلق به دماغه آگولاس است که حدود 150 کیلومتر جنوب شرقی تر قرار دارد.
س4. چرا این منطقه را “قبرستان کشتی ها” می نامند؟ به دلیل شرایط دریایی خطرناک و طوفان های شدید، بیش از 1000 کشتی در اطراف دماغه امید نیک غرق شده اند. به همین دلیل به این منطقه لقب “قبرستان کشتی ها” داده شده است.
س5. دماغه امید نیک چه اهمیتی در تاریخ دریانوردی دارد؟ کشف این دماغه و عبور از آن توسط دریانوردانی مانند واسکو دوگاما، مسیر تجاری بین اروپا و آسیا را متحول کرد و نقش مهمی در گسترش اکتشافات و تجارت جهانی در قرن های 15 و 16 میلادی ایفا نمود.
